Warszawska giełda od kilku kilku tygodni jest zdecydowanie słabsza niż giełdy zachodnie oraz parkiety rynków wschodzących. W piątek WIG20 osiągnął nowe minima.
Po części tylko komentatorzy uzasadniają ten fakt wygasaniem marcowej serii kontraktów terminowych. Bardziej zwraca się uwagę na potencjalne ryzyko znacznego osłabienia złotówki na rynku walutowym. A to odstrasza inwestorów zagranicznych.
Kontrakty terminowe na WIG20 nie chcą rosnąć. Widać wyraźną słabość naszej giełdy. Nawet mocne odreagowanie spadków za oceanem nie przekłada się na podobną akcję u rodzimych inwestorów. W efekcie FW20 wahają się przy lokalnych minimach.
We wtorek giełdowe byki ponownie będą miały szansę wzięcia niedźwiedzi na rogi. To może być ostatni moment na poprowadzenie notowań w górę.
W trzy tygodnie kontrakty terminowe na indeks WIG20 zniosły prawie całą falę wzrostów z grudnia i stycznia. Jesteśmy w miejscu, gdzie już kilka razy dochodziło do zwrotu notowań.
Tym razem giełdowe byki powinny również pokusić się przynajmniej o próbę skorygowania tendencji spadkowej. Następne wsparcia to 2253 i 2164 pkt.
S&P500 po raz pierwszy od maja nie wybronił się przed niskim zamknięciem mimo niskiego otwarcia notowań. Na wykresie indeksu powstała luka bessy. Dzisiaj mamy kolejne posiedzenie Rezerwy Federalnej. Podwyżka stóp procentowych dla dolara jest spodziewana dopiero w marcu. Mimo tego rentowność amerykańskich 10 letnich obligacji skarbowych wzrosła do najwyższych poziomów od czterech lat.
Czy taki stan rzeczy negatywnie oddziaływuje na amerykańskie indeksy giełdowe?
Nowy szczyt kontraktów terminowych stał się faktem. Hossa trwa. Jej styl na naszym rynku pozostawia trochę do życzenia. Byki prowadzą indeksy giełdowe w górę bez przekonania, jakby rozgrywały partię szachów. Zdobycie kilkumiesięcznego wierzchołka WIG20 i rekordów hossy na WIG-u powinno przełożyć się na bardziej zdecydowany ruch wzrostowy. Nic takiego jednak nie nastąpiło.